Uraniumverrijking Iran versus Frankrijk

ingezonden brief NRC Handelsblad n.a.v. “Iraanse onderhandelaar spreekt opeens Engels – deal moet rond” [Caroline de Gruyter NRC 16 juni]

Henk van der Keur, stichting Laka | 17 juni 2014

Uw correspondent in Wenen meldt dat de Franse minister Fabius vindt dat Iran genoegen moet nemen met honderden en niet met duizenden ultracentrifuges. Dat zou betekenen dat Iran de uraniumverrijkingscapaciteit van hun proef- en een demonstratiefabriek bij Natanz en Qom moet gaan terugschroeven. De huidige capaciteit is vergelijkbaar met die van de eerste verrijkingsfabrieken van Urenco in Almelo, begin jaren zeventig. Er bestaan geen internationale wetten die Iran verplichten om aan de eis van het Westen te voldoen. Ondanks alle retoriek in de media komt Iran sinds 2003 al haar non-proliferatieverplichtingen na.

De mededeling van Fabius is interessant vanwege de belangen van Iran in de Franse kernindustrie. Na de islamitische revolutie in 1979 verwierven de mullahs tien procent van de aandelen in het Europese nucleaire consortium Eurodif. Door deze erfenis van de sjah werden ze mede-eigenaar van de Franse verrijkingsfabriek George Besse. De nieuwe ultracentrifugefabriek George Besse II – voltooid in 2016 – had eind 2012 al een verrijkingscapaciteit die drieduizend keer hoger was dan de totale huidige verrijkingscapaciteit van Iran. Evenals de andere kernwapenstaten – en tevens splijtstofproducenten – is Frankrijk bezig haar kernwapenarsenaal te moderniseren. Daarmee handelt het in strijd met het non-proliferatieverdrag (NPV).

De correspondent meldt abusievelijk dat Iran heeft ingestemd om de verrijking te reduceren tot 20 procent. Het betreft een reductie van 19,75 procent naar vijf procent.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *