Ik ben Charlie en ik ben GEEN Charlie

Henk van der Keur | 11 januari 2015

Dat zijn de gevoelens die de slachtpartijen in Parijs bij mij opriepen. Ze lijken tegenstrijdig, maar in mijn beschouwing vallen ze samen.

Ik ben Charlie, omdat ik mij als sociaal activist verwant voel met het gedachtegoed van Cabu, Honoré en hun vrienden – de cartoonisten van Charlie Hebdo. Al sinds de jaren zestig, toen hun collectief nog Hara-Kiri heette, gebruikten ze hun creativiteit en tekenvaardigheden om de samenleving een spiegel voor te houden over tal van maatschappelijke en politieke kwesties. Twee daarvan waren kernenergie en kernwapens. Cabu en zijn vrienden maakten deel uit van de Franse beweging tegen kernenergie en kernwapens, zoals hier kan worden gezien bij een demonstratie tegen kernwapens voor het Parijse Hôtel de Ville, in August 2010. Ze waren tegen kernwapens, omdat ze tegen oorlogen waren. Tegen alle oorlogen. Het waren antimilitaristen. Ze keerden zich tegen de menselijke domheid, juist vooral wanneer die floreerde binnen de staatstop. Cabu was betrokken bij allerlei vormen van activisme. Zo kwam hij in 1968 al op voor de rechten voor migranten uit Algerije en andere landen. En bij hun activiteiten hadden ze met regelmaat te maken met repressie en censuur door de Franse staat. Cabu cum suis was één van ons. Ik kan volmondig zeggen: ik ben Charlie!

Maar ik zeg ook voluit in naam van Charlie: ik ben GEEN Charlie! Omdat in onze naam door de VS en hun NAVO-bondgenoten bijna elke week een vergelijkbaar aantal mensen als in Parijs wordt gedood bij luchtaanvallen en aanvallen met drones in Centraal-Azië, het Midden-Oosten en Afrika. Duizenden burgers zijn in de afgelopen jaren vermoord door willekeurig militair geweld van NAVO-landen in Afghanistan, Pakistan, Jemen, Libië en Somalië. En dan spreek ik nog niet eens over de slachtoffers die in Syrië en Irak zijn gevallen sinds het begin van de bombardementen in september door de VS geleide coalitie. Zijn daar mensen voor de straat op gegaan? En waar zijn de internationale veroordelingen en condoleances over deze slachtoffers? Alleen al het idee dat moslims in Nederland afstand zouden moeten nemen van plegers van aanslagen in Europa, zoals nu ook weer wordt geroepen na de bloedbaden in Parijs, is een gotspe. Al sinds 2007 is duidelijk dat de zogenaamde “Islamitische Staat” (ISIS) en verscheidene vertakkingen van Al Qaida in Syrië worden onderhouden door NAVO-lid Turkije, via dat land wapens geleverd krijgen door NAVO-bondgenoten en dat ze gefinancierd worden door oliemagnaten uit Golfstaten die bevriend zijn met het Westen. Zij hebben het jihadisme gevoed voor het bewerkstelligen van een regime-change in Syrië. Het is zeer wel denkbaar dat de aanslagplegers in Parijs een militaire training hebben gehad met steun van de NAVO.

Daarom walg ik van de hypocriete uitlatingen van de Westerse regeringsleiders en de domme en naar rechts-extremisme neigende uitspraken van opinieleiders op de golven van de instant massa psychose die door de media bij dit soort aanslagen worden opgewekt. Het is alsof iedereen zijn gezonde verstand verliest en borreltafelpraat gaat uitslaan. Ons wordt wijsgemaakt dat islamitische extremisten onze vrijheid van meningsuiting bedreigen. Maar wat er natuurlijk werkelijk aan de hand is, is dat de boemerang van het NAVO-extremisme in het Midden-Oosten wordt gebruikt om onze burgerrechten en -vrijheden nog verder in te perken. En we tuinen er met open ogen in.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *