web analytics

Monthly Archives: April 2016

Een betere toekomst voor Oekraïne?

Henk van der Keur | 19 april 2016

Het referendum over het EU-associatieverdrag met Oekraïne legde pijnlijk bloot hoe groot het gebrek aan kennis is over Oekraïne. Over de politieke verhoudingen, de economische situatie, maar zeker ook over de oorlog bij de oostgrens en wat gedaan moet worden om tot een politieke oplossing te komen tussen de strijdende partijen. Als ik in discussie ging met mensen die zeiden ‘ja’ te gaan stemmen, kreeg ik vaak te horen: “Wat is er mis met betere economische samenwerking en handel tussen de Europese Unie en Oekraïne? Daar wordt dat land toch alleen maar beter van?” Of uitspraken als: “Ja, er is natuurlijk veel corruptie in Oekraïne, maar als het eenmaal in de invloedsfeer van de Europese Unie terechtkomt dan zal dat door hervormingen van het politieke bestel vanzelf minder worden.” Of, bijvoorbeeld: “De meerderheid van de Oekraïners willen aansluiting zoeken bij de EU en wij hebben die mening te respecteren.

Al deze uitspraken suggereren dat Oekraïne een etnische monocultuur is en dat het met wat politieke en economische hervormingen aansluiting moet kunnen vinden op de Europese markt. Maar al die veronderstellingen miskennen etnische pluriformiteit en de ernst van de politieke en economische problemen in Oekraïne. Het land is praktisch failliet. Het is een bananenrepubliek waar oligarchen, nationalisten en nationaal-socialisten de dienst uitmaken. En – niet minder belangrijk –komt daar ook nog bij dat dit grensland het epicentrum is van een nieuwe Koude Oorlog in Europa. Al deze problemen kunnen niet los van elkaar worden gezien. Ze grijpen op elkaar in. Uit enquêtes blijkt dat een groot deel van de gerussificeerde bevolking in het oosten van Oekraïne aansluiting wil bij Rusland en niet bij de Europese Unie. Een EU-associatieverdrag zou onnodig bijdragen aan het vergroten van de spanningen tussen de Oekraïense regering en de Oekraïense rebellen. Het is van groot belang dat er eerst een wapenstilstand komt aan Rusland’s grenzen. Ruim een jaar gelden sloten de Duitse bondskanselier Angela Merkel en de Franse president François Hollande samen met de Russische president Vladimir Poetin in gastland Wit-Rusland een akkoord voor een bestand in Oekraïne. Een onderdeel daarvan is dat er een dialoog moet worden opgestart, die uiteindelijk moeten leiden tot verkiezingen in de regio’s Donetsk en Loegansk. Het doel daarvan is om daar wettelijk meer zelfbestuur in te voeren. Onder druk van de Amerikanen weigert de Oekraïense regering daar uitvoering aan te geven. Zo komt er geen zicht op een vreedzame oplossing.
Ofschoon corruptie een ernstig probleem is, waar op korte termijn weinig aan gedaan kan worden, is dat niet het grootste probleem waarom de economie van Oekraïne in de afgelopen twee jaar bijna werd gehalveerd. Het kernprobleem is de ideologisch gedreven keuze om de banden met Rusland te verbreken. Zo feliciteerde de Oekraïense president Petro Porosjenko in januari het land voor het overleven van hun eerste winter zonder Russisch gas. In plaats daarvan had het Europees gas gekocht, 30% duurder dan van de Russen. Als die weg verder wordt bewandeld, kan dit alleen maar uitmonden in economische zelfmoord. Wat Duitsland is voor Nederland – met afstand de belangrijkste handelspartner – is Rusland voor Oekraïne. Historisch gezien is buurland Rusland – en dat is het nog steeds – de belangrijkste handelspartner en investeerder van Oekraïne. Zonder normalisering van die economische betrekkingen met hun belangrijkste handelspartner zijn er volgens onafhankelijke deskundigen, waaronder Nikolaj Petro, geen vooruitzichten op herstel van de Oekraïense economie tot het niveau van voor het conflict. Het is een illusie te denken dat de burgers van Oekraïne met steun van de VS en de EU er economisch op vooruit zullen gaan. In tegendeel, het land dreigt een wingewest te worden van Westerse multinationals, waaronder de agrochemische gigant Monsanto. Dat zal het tij van een verdere verloedering van de Oekraïense economie niet doen keren.

Hoezeer ik ook de xenofobe organisaties, die het referendum hebben afgedwongen, verafschuw, ik ben blij dat de nee-stem heeft gezegevierd. De politieke en militaire hoofdstukken van de associatieovereenkomst, die ratificatie vereisen door alle 28 lidstaten van de EU, zijn nu een dode letter. En het was juist deze weinig bekende teksten waarin wordt opgeroepen tot een nauwe coördinatie van defensie en buitenlands beleid tussen de EU en Oekraïne. Dit zou de eerste stap in de richting van volledige NAVO-lidmaatschap zijn geweest. Dat betekent dus een flinke dreun voor de agressieve expansiepolitiek van de NAVO. Dat is een stap in de goede richting. Nu zou de EU zich sterk moeten gaan maken voor voltooiing van het Minsk Akkoord. Dat is het startsein voor een politieke oplossing van het conflict in Oekraïne dat uiteindelijk uitzicht biedt op politieke en economische stabiliteit en de bestrijding van de corruptie.

Pak says China will stop India’s entry into NSG

Business Standard | ANI (Islamabad) | April 14, 2016

Pakistan’s former permanent representative at the United Nations in Geneva and envoy at the Conference on Disarmament, Zamir Akram, has said that “chances of

gaining entry into Nuclear Suppliers Group (NSG), were virtually nil”, and appeared convinced of this despite having the support of the United States.

Ambassador Akram was speaking at a conference on the International Nuclear Order, organised by the Strategic Vision Institute and Konrad Adenauer Stiftung yesterday, where he dismissed India’s chances, reports the Dawn.

This is the second time in a month that a senior official involved with the country’s nuclear affairs has made such comments. Last month, adviser to the National Command Authority, retired Lt Gen Khalid Kidwai, at a conference, said , “We also have friends in NSG who would not let it happen.”

He opined that would not allow New Delhi to enter the coveted group because this would affect its nuclear cooperation with and said that is committed to ensuring that both India and gain membership at the same time, reports the Dawn.

Akram asserted that some countries were upset by the “double standards” being shown in India’s case.

In 2008, India received a country-specific safeguards agreement at the International Atomic Energy Agency (IAEA), which set at ease exemptions from the NSG for nuclear trade with India, despite not being the signatory of the Nuclear Non-Proliferation Treaty.

Both China and Pakistan initially opposed to India-specific agreement with the IAEA, but later withdrew the objection after U.S. pressure on Islamabad.

Talking about the global nuclear order, the Ambassador asserted that it has been destabilized due to various factors, including the powers’ double standards and discriminatory exemptions granted to India.

Meanwhile, Former chairman of the Joint Chiefs of Staff Committee, General Ehsanul Haq, in the conference criticised the world nuclear order for being “highly discriminatory and obstructive”.

He asserted that Pakistan’s nuclear programme would continue to defend itself.

“No matter how adverse the environment, to provide us the credible deterrence against the existential threats we confront,” Haq said.

 

Operating licence application submitted for Finnish EPR

WNN | 14 April 2016

Finnish utility Teollisuuden Voima Oyj (TVO) has today submitted its operating licence application for unit 3 of the Olkiluoto nuclear power plant. The first-of-a-kind EPR plant is scheduled to start up in late 2018.

Olkiluoto 3 - April 2016 - 460 (TVO)
The Olkiluoto EPR, pictured earlier this month (Image: TVO)

TVO announced today that it has submitted its 130,000-page application to the Finnish Ministry of Employment and the Economy. The application contains information on, among other things, the technical and operational safety principles, arrangement for nuclear waste management, and details of TVO’s expertise and financial position.

In addition to seeking approval to operate Olkiluoto 3 for an initial 30-year period (from the beginning of 2018 to the end of 2038), TVO’s application also seeks permission to use the existing on-site interim storage facilities for the used fuel and other radioactive wastes that will be generated by the unit over this period. The application does not concern the use of final disposal facilities for nuclear wastes.

The application will now be reviewed by the Finnish nuclear regulator STUK, as well as several ministries and certain other authorities and communities. STUK will give its safety assessment for the application, while the others will submit statements to the Ministry of Employment and the Economy. The Finnish government will make a decision on TVO’s application based on the ministry’s recommendations.

STUK said that as it has already inspected and approved the design of the plant during the construction phase, the focus of its assessment for the operating licence will be verifying updated safety analyses and TVO’s preparation for operation. It said this assessment will take about 18 months to complete and that STUK will deliver its statement to the ministry at the end of 2017.

“TVO has already submitted most of the operating licence materials to STUK”, said Tapani Virolainen, deputy director of STUK’s nuclear reactor regulation department. “STUK has granted a six-month extension only for the provision of certain analysis results.”

TVO senior vice president for the Olkiluoto 3 project Jouni Silvennoinen said the submission of the operating licence application is “an important milestone” towards commissioning of unit. “Now the project is moving from installations to testing. The operating licence application process is the most important phase of the final acceptance of a nuclear power plant project before start up of the new power plant unit,” Silvennoinen said.

TVO said it anticipates obtaining the operating licence for Olkiluoto 3 towards the end of 2017, after which nuclear commissioning will start at the unit. Commercial operation of the reactor is expected to begin by the end of 2018.

Instrumentation and control system testing at Olkiluoto 3 started in January and last week testing began of the first process system – the seawater system. The company said the main electromechanical installations, including piping works, will be completed by mid-2016.

The first-of-a-kind EPR at Finland’s Olkiluoto plant has been under construction since 2005 and has seen several revisions to its start-up date, which is now expected by 2018. The Flamanville EPR in France, construction of which began in 2007, is now expected to start up in late 2018.

Taishan 1 in China, which has been under construction since 2009, is expected to start up in early 2017, while Taishan 2 is scheduled to begin operating later that year.

Researched and written
by World Nuclear News

Laureates call for cut to highly enriched uranium

physicsworld.com | Peter Gwynne | April 8, 2016

PW-2016-04-08-Gwynne-Nobel

A group of 35 Nobel laureates, including 16 physicists, has called on world leaders to reduce the use of highly enriched uranium (HEU) in naval nuclear propulsion and research reactors. In a letter addressed to national leaders at last week’s Nuclear Security Summit in Washington, the laureates call for “serious technical studies” to transition naval reactors to using low-enriched uranium (LEU). They also call for a road map for converting or shutting down research reactors that use HEU, as well as the development of non-radioactive alternatives – such as cobalt-60 and caesium-137 – for use in medicine and research.

More than 90 research reactors have been converted to LEU or closed down in the past 40 years. The US has also been reducing its stocks of HEU, which is defined as uranium with 20% to 90% concentration of the uranium-235 isotope. According to the US government, the country’s stocks of HEU fell from 740.7 tonnes to 585.6 tonnes between 1996 and 2013. The latter amount includes around 500 tonnes for national security, such as the production of nuclear weapons and naval propulsion, 44.6 tonnes of spent nuclear reactor fuel, as well as 41.6 tonnes that could be reduced to LEU or disposed of as low-level waste.

Regardless of these steps, the laureates urge “serious technical studies” to investigate moving to LEU fuels for naval nuclear propulsion as well as “strongly” recommending governments devote more resources to addressing the remaining HEU-fuelled reactors over the next decade. Burton Richter, who shared the 1976 Nobel Prize for Physics and instigated the letter together with the president of the Federation of American Scientists, Charles Ferguson, told physicsworld.com that almost all research reactors should be convertible to LEU. “Some might not be,” he adds. “But the world can live without them.”

Richter regards the non-military uses of HEU as the more serious risk of falling into the wrong hands. “I’m less worried about the naval-reactor HEU than the civilian HEU because military reactors have a lot more security,” he told physicsworld.com. “The amounts are much higher on the military side, but so is the security.” Indeed, in their letter, the 35 laureates warn that the threats of nuclear and radiological terrorism “cross national boundaries” and will require collaboration between nations to prevent an incident from happening. “We urge [national leaders] to devote the necessary resources to make further substantial progress in the coming years to real risk reduction in preventing nuclear and radiological terrorism,” they add.

The laureates also praise the progress made by governments and companies in developing ways of treating cancer and blood disorders by using other techniques that do not rely on highly radioactive sources.

About the author

Peter Gwynne is Physics World‘s North America correspondent

Nuclear needs up to EUR 450 billion to survive

One Europe | María Ruiz Nievas | 10 April 2016

Nuclear_Power_Europe.pngA new report published by the European Commission reveals the current state and future plans for European energy and has led to strong reactions from key stakeholders.

If the European Union wants to keep nuclear energy alive until 2050 it will need to find up to EUR 450 billion in investments, according to a new report published by the European Commission.

There are 129 nuclear power reactors in operation in 14 Member States, with a total capacity of 120 gigawatts  and  an  average  age  of close  to  30  years. It is estimated that more than 50 of  those reactors  are  to  be  shut  down  by  2025.

“If no new power plants are built, in 2040 we will not have any kind of nuclear energy in Europe,” claimed European sources.

Maintaining  a  nuclear  generation  capacity  of  between  95  and  105  gigawatts would require between EUR 350 and 450 billion in  new  plants  to  replace  most  of  the  existing  nuclear  power capacity, according to the report, the first one released since the nuclear disaster in Fukushima.

Moreover European nuclear operators estimated that EUR 253 billion will be needed for nuclear decommissioning and radioactive waste management until 2050.

The European Commission believes that nuclear  energy  is  expected  to  remain  an  important  component  of  the  EU’s energy mix through 2050.

The total estimated investments in the nuclear fuel cycle between 2015 and 2050 are projected to be between EUR 650 and 760 billion.

Nuclear risks

The Greens at the European Parliament criticized the EU Commission for choosing a high risk strategy of extending reactor lifetime up to 60 years, instead of thinking of alternatives.

“This paper shows that the EU Commission’s thinking is still influenced by nuclear supporters in key positions. The paper is a bizarre mixture of illusion and propaganda. It is alarming that the Commission sees the greatest potential for the future of the nuclear sector via the extension of reactor lifetimes by up to 60 years. This approach is grossly irresponsible for such a high risk technology,” stated Greens/EFA co-president Rebecca Harms.

The Greens energy spokesperson, Claude Turmes, said that the EU Commission is simply ignoring the reality that nuclear power can no longer compete with renewable energy.

“The Commission acknowledges that billions of Euro required for decommissioning nuclear plants and dealing with nuclear waste are missing but makes no proposals for how this gap should be addressed. The only answer given is to prolong the lifetime of nuclear reactors. This is at odds with the EU treaties and the principle that those responsible for such costs should foot the bill, ” Turmes said.

EC report on nuclear energy http://ec.europa.eu/transparency/regdoc/rep/1/2016/EN/1-2016-177-EN-F1-1.PDF

Greens alternative study www.greens-efa.eu/pinc-2016-15348.html 

image: Nuclear power plants in Europe and the percentage of nuclear energy towards the total energy consumption of selected member states. (click to enlarge)

Waarom de militaire samenwerking met Oekraïne moet worden geschrapt

Oorlog is geen Oplossing | Kees van der Pijl | 09 april 2016

Nu premier Rutte heeft aangekondigd een aantal maanden te gaan nadenken over wat er met de uitslag van het referendum over het Associatieverdrag met Oekraïne moet gebeuren, is het aan ons, de Nee-stemmers, om met voorstellen te komen. Wat het eigenlijke EU-deel betreft, daar is van alles aan te doen—maar dan hier, niet noodzakelijk in resp. met Oekraïne. Wat het politieke deel betreft is er wel iets mogelijk en dat is het schrappen van de defensiesamenwerking. Waarom?

Oekraïne maakt dit halfjaar deel uit van de EU-battlegroup ‘Visegrad’
Natuurlijk heeft ook het ombouwen van Oekraïne tot een agrarisch wingewest van de EU op zich al geopolitieke consequenties. Door de plundertocht van de oligarchen, die in plaats van te investeren, hebben ingezet op het maximaal uitbuiten van de bestaande industrieën en de opbrengsten in veiligheid hebben gebracht in Cyprus, Nederland, en andere belastingparadijzen en zwart-geldsluizen, is de oudere industrie achterop geraakt. Vervolgens is door de anti-Russische politiek van na de staatsgreep van februari 2014 de goedkope energievoorziening (Russisch gas) van de meer traditionele industrie afgesneden en zijn de meest geavanceerde bedrijven zoals Antonov, Motor-Sich en andere, van hun belangrijkste afzetmarkt beroofd en gesloten. Tenslotte zorgt de EU-‘vrijhandel’ voor de ombouw naar megaplantages met genetisch gemodificeerde zonnebloem en maïs, alsmede de legbatterijen en plofkipbedrijven van Kosioek, een van de oligarchen. De industrie is afgeschreven, miljoenen zullen werkloos worden. En toch zal de strijd tegen die economische woestijnvorming niet primair in Oekraïne worden gestreden, die staat hier op de agenda. En zoals altijd in de Europese geschiedenis, is het Frankrijk dat daarbij voorop gaat.

Dan de defensiesamenwerking. Die moet van de baan, omdat de ultra-nationalistische, anti-Russische krachten die in februari 2014 met geweld de macht grepen, nog steeds sleutelposities in de staat bekleden. In de campagne voor het referendum werd dit door de ja-stemmers hardnekkig genegeerd of er werd gewezen op het feit dat de neo-Nazi partij Svoboda onder de kiesdrempel bleef, net als Rechtse Sector, de koepel van fascistische gewapende groepen op de Maidan. Maar dat is maar hoe je het bekijkt. De mede-oprichter van de partij die in 2004 tot Svoboda werd omgedoopt, Andriy Paroebiy, was hoofd van de gewapende groepen op de Maidan die meer dan honderd demonstranten en politie doodschoten. Hij voerde in de Duitse ambassade op de avond van 20 februari het overleg met de Amerikaanse ambassadeur en andere NAVO-ambassadeurs. De gewapende machtsovername bracht vervolgens Jatsenjoek, de door Victoria Nuland aangewezen premier, aan de regering. Paroebiy werd secretaris van de Nationale Veiligheids- en Defensieraad; Dmytro Jarosj, het hoofd van Rechtse Sector, werd zijn plaatsvervanger. Onder die Raad ressorteren het ministerie van defensie, alle strijdkrachten, de Nationale Garde, en de inlichtingendiensten. Paroebiy was ook actief betrokken bij de voorbereidingen van het bloedbad onder anti-Maidanbetogers in Odessa op 2 mei.

Drie weken na het neerhalen van MH17 in juli trad Paroebiy af als secretaris van de NVDR. Nog steeds weigert Kiev de radargegevens en de banden met de gesprekken tussen de verkeerstoren en het rampvliegtuig vrij te geven. Geen kleinigheid voor een land waarmee we volgens het Associatieaccoord militair samenwerken.

Kiesdrempel? In de verkiezingen eind 2014 werd de nieuwe partij van Jatsenjoek en Paroebiy, het Volksfront, met 22 procent de grootste. ‘Jats’ werd weer premier, Paroebiy vice-voorzitter van het parlement, en dat is hij nog steeds. ‘Jats’ voerde campagne met de commandant van het Azov-bataljon, een van de milities die in het oosten het vuile werk doen in de burgeroorlog. Dat bataljon voert de wolfsklauw als symbool, het halve hakenkruis van de Waffen-SS-divisie Das Reich, dat ook door de voorloper van de Svoboda-partij werd gevoerd. Enzovoort, enzovoort.

Ruim vijfentwintig jaar na het neerhalen van de Berlijnse muur bouwt Oekraïne een muur tegen Rusland. Dat moet de ‘veilige buitengrens’ van D’66 zijn. Die grens is echter niet veilig. Begin 2008 waarschuwde Poetin dat er geen militaire avonturen aan de Russische grenzen zouden worden geduld. Toen Sakaasjvili van Georgië op de dag van de opening van Olympische Spelen in Beijing desondanks de aanval opende op de afvallige provincie Zuid-Ossetië, stond het Russische 58ste leger klaar om dit af te straffen (Sakaasjvili is naar Oekraïne uitgeweken en inmiddels gouverneur van de provincie Odessa).

En dan zouden wij nu met Oekraïne, dat eveneens door een nationalistische politiek de Russische en anderszins op Rusland georiënteerde bevolking tot verzet heeft geprovoceerd en oorlog tegen hen voert, een gemeenschappelijke defensie gaan organiseren?

Kees van der Pijl